این هم برای عزیزانی که گفته بودند شما با این حس شعری چرا شعر نو نمی گویید  این را هم می گویم برای آنهایی که یادشان رفته اگر پله های ترقی را طی کردند چه کسانی پله های آنها شدند یادمان نرود پدر و مادرمان را                   

 گل و خوار

 میرسید آوایی روزی از باغچه خانه ما  

آشنا بود صدا       پیش رفتم که ببینم ز کجاست  

دیدم انگار میان گل و خوار؛ سخنی میگذرد   

که گل اینسان میگفت: اگر ای  خوار نبودی تو براین  پیکر من 

ارزشم بیشتر از در می شد         که تو چون لکه ننگی بر من

من ندانم که خدا        این عذاب از چه فرستاد مرا  

هرکه می خواست زند دست نوازش به سرم  تو بریدی دستش      

که کند لعن خداوند تورا   

خوار بغضش ترکید    

پیکر گل همه از گریه خوار؛ خیس و لرزان گردید 

گفت: گل ارزش من اینسان شد   نکند گل تو خجالت بکشی    سخنت پایان شد 

خوب دادی تو جواب همه زحمت من  

من سرا پا گوشم      باز گر هست سخن 

حال بگذار که سر بردارم        من از آن راز که بر توست جواب

روزهایی که تو آسوده شدی     شب که راحت بودی تو به آسایش خواب   

من نگهبان بودم     نکند کس برساند به تو یک زره عذاب  

من نگهبان تو بودم   هرکه آزار تو در سر می کرد   می بریدم دستش  

گر نمی بریدم           زود گلبرگ تو پرپر می کرد      

همه حرف دلت را گفتی   ولی ای گل تو اگر گل شدی و بشکفتی

ز نگهبانی شبهای من بد رو بود  

من نه منت بنهم         که خدا کرد مرا ماموری   تا کنارت باشم      

تا زمانی که خودت می خواهی         در کنار تو چو یارت باشم    

حال چون خویش مرا پس بزنی          من ز پیشت بروم  

که تو انگار نخواهی چو منی  

راستش را گویم     بغض من هم ترکید    تازه انگار دلم می فهمید     

خوار با آن همه سر سختی خویش    که ز او یاد بدی می آید     

 این چنین ایثاری        این چنین قلب لطیفی دارد

ساعتی چند گذشت    کودکی آمد و چون دید گلی بی خوار است

زود آنرا بشکست      و از آن باغچه او را بر داشت   

تازه من فهمیدم       که خدا از چه به گل  خوار بد رو بگذاشت  

و گل باغچه خانه ما            با همه زیبایی  

        عشق از خوار تنش کمتر داشت

سایت هایی که کتاب الکترونیکی(برای موبایل) من در آن قرار دارد:

«««با سلام خدمت شما عزیز گرامی :اگر عضو انجمن نیستید حتما عضو شوید(طریقه عضویت در پایین گفته شده)واگر هم عضو هستید حتمااین وبلاگ را به عنوان دوستان در وبلاگتان قرار دهید و اگر وقت داشتید بقیه اعضا را هم قرار دهید اما باید این وبلاگ را قرار دهید تا افراد دیگری نیز دردنیای اینترنت به عضویت انجمن در آیند.با تشکر»»»»

عاشق سوخته

گفـت پروانه سحـرگاه به شـمع

                        کار من سوخـتـن و ساخـتن است

داغ عشقـت پر و بالـم سـوزاند

                        سـینه ام جای غم انـدوخـتن است

باختم در ره عشقت همه چـیز

                        کـار عشـّاق چـرا باختـن اســت؟

گفتش ای دوست مسوزان جگرم

                        شمع خود سوخته بی کفن اســت

پـروبـال تـو اگر سـوخـت دمـی

                        سوختن تا به سحر کار من اسـت

تو شدی غافل و پرهایت سوخت

                        آتش و سوختنم، خواستن اســت

مـن ز هـجـران تو کامل سـوزم

                        خوش بر آن بلبل وصل چمن است

تو بـترسـی که بسـوزد پر و بال

                        شـمـع با شعـله در آمـیخـتن اسـت

کــار عشـاق در آخـر ره عشـق 

                        عشق از همچو من آموختن است

عاشـق سـوخـته تـنها هــنرش

                        جامه از گریه به تن دوختن اسـت

تو شبی سوخت اگر بال و پرت

                        کـارم از روز ازل سوخـتـن اسـت

آنچـه آموختم از مـکتـب عـشق

                        بی صدا اشک به تن ریخـتن اسـت

شعـله گر بـر سـر من مـی بیـنی

                        آتش از سینه بر افروخــتن اسـت

                 به نام حضرت دوست

به نام آنکه یکتای جهان است

                        به نام آنکه بینای نـهان اسـت

به نام آنکه اسرارم بدانم

                        به نام آنکه چون خوانم بخواند

به نام آنکه از ما بی نیاز است

                        به نام آنکه داند هرچه راز است

به نام آنکه ستار العیوب است

                        به نام آنـکه غـفـارالذنوب است

به نام آنکه از آغاز او بود

                        بـه نام آنـکـه بی نـیـاز او بـود

به نام آنکه خیر الناصرین است

                        به نـام آنـکه یار تائبـین اسـت

به نام آنکه عالم محظر اوست

                        به نام او به نام حضرت دوست 

انجمن ادبی فردوسی عضو می پذیرد.

انجمن ادبی فردوسی باهمکاری تعدادی وبلاگ نویس و موسسه ادبی به کاری نوین در عرصه ادبیات دست زده است.

لذا از افرادی که دستی به قلم و نویسندگی دارند دعوت میشود که به عنوان اولین اعضای انجمن نام نویسی نمایند.

.برای این کار مطالب زیر را در  قسمت نظرات بنویسید:

1 نام و نام خانوادگی

2 نام وبلاگ در صورت وجود(اگر به داشتن وبلاگ علاقه مندهستید کافی است به آدرس www.parsiblog.com  مراجعه نموده و در قسمت ایجاد وبلاگ جدید وبلاگی برای خود تعبیه کنید)

3 نوع فعالیت (شعرکهن(کلاسیک)-شعر نو-داستان نویسی- مقاله نویسی...ودرصورت علاقه مندی در بخش انتقاد از نوشته ها ثبت نام کنید.همه عزیزان که در عضویت این انجمن قرار گیرند بایستی در هر قسمتی که فعالیت میکنند در قسمت انتقاد هم فعال باشندونسبت به نوشته های بقیه اعضا نظرات و انتقادات خود را  اعلام کنند)

اهداف و مزیت های انجمن ادبی فردوسی:

1 انتقاد نمودن وپالایش نمودن نوشته های عزیزان برای بالا تر رفتن قدرت نویسندگی و شاعری.

2 ایجاد چت روم برای برگذاری جلسات هفتگی در اینترنت با استفاده از صدا و یا تصویر.

3 صرفه جویی در وقت عزیزان برای حظور در انجمن ادبی.

4 نبود هزینه های اضافی که معمولا منجر به از فعالیت افتادن انجمن ها میگردد.

5 نیاز نبودن به مکان برای برگذاری جلسات هفتگی.

6 آسودگی در دسترسی به انجمن در هر ساعتی از شبانه روز و در هر کجایی که اعضای انجمن وجود دارند.

  ..........وهزاران مزیت دیگر